เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง ก็ไม่รู้นะ…….ถ้าเป็นเรื่องจริงก็น่าเศร้ามากเลย…… แต่ถ้าเป็นเรื่องแต่งก็ถือว่าแต่งได้ดีเหมือนกันนะ…. 2 ปีที่แล้วหลังจากฉันจบการศึกษาปริญญาตรีทางด้านการตลาด ฉันก็ได้งานทำที่บริษัททางด้าน IT ชั้นนำแห่งหนึ่ง ในตำแหน่งพนักงานฝ่ายขาย และที่แห่งนี้เองเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งต่างๆ ที่ฉันปรารถนาให้เวลานั้นย้อนกลับมาอีกหากทำได้ หลังจากที่ฉันทำงานได้ประมาณ 2 อาทิตย์ ผู้จัดการฝ่ายขายได้ให้ฉันเดินทางไปพบลูกค้ารายหนึ่ง ซึ่งจะว่าไปนี่เป็นงานแรกที่ฉันต้องฉายเดี่ยวเพียงลำพัง แต่จะว่าไปก็ไม่เดี่ยวนักหรอกเพราะว่ามีเจ้าหน้าที่ฝ่ายผลิตภัณฑ์ เพื่อที่จะอธิบายรายละเอียดทางด้านเทคนิคให้ลูกค้าฟังอีก 1 คน ที่ทำงานของฉันอยู่ชั้น 6 ของบริษัท แต่ฝ่ายผลิตภัณฑ์อยู่ชั้น 2 ด้วยความตื่นเต้นกับงานแรกฉันโทรไปหาเจ้าหน้าที่ฝ่ายผลิตภัณฑ์คนนั้น ตามเบอร์ภายในที่อยู่ในเอกสารรายละเอียดงานที่ฉันได้รับมา “สวัสดีครับ ผมปัญทัตน์รับสายครับ” นั่นเป็นเสียงของเจ้าของสายปลายทางที่พูดกลับมา “สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อยุวดีจากฝ่ายขายคะ ดิฉันโทรมาเพื่อสอบถามคุณว่า คุณได้รับเอกสารเรื่อง Present งานลูกค้าในวันศุกร์นี้หรือยังค่ะ” “อ๋อ..ครับได้รับแล้วคุณยุวดีต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าครับ” “เปล่าค่ะ เอ่อ…พอดีนี้เป็นงานแรกของดิฉัน ก็เลยจะโทรมานัดแนะเรื่องเวลาและความพร้อมอื่นๆ นะค่ะ” หลังจากนั้นฉันก็คุยรายละเอียดและนัดแนะเรื่องเวลากับเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันก็เตรียมตัวอย่างหนักด้วยความตื่นเต้น กึ่งๆ กลัวปะปนกัน แล้ววันนั้นก็มาถึงฉันถือแฟ้มรายละเอียดต่างๆ ที่เตรียมไว้ แล้วเดินมาลงลิฟต์ ไปลานจดรถชั้น B พอออกจากลิฟต์ฉันกดโทรศัพท์เพื่อโทรหาเจ้าหน้าที่ฝ่ายผลิตภัณฑ์ แล้วสิ่งที่ฉันไม่อยากได้ก็เข้ามาในโสตรับรู้ของฉันว่า รถตู้บริษัทที่ฉันทำเรื่องใช้ไว้นั้นเกิดอุบัติเหตุเมื่อเช้านี้ ฉันรู้สึกว่าฤกษ์วันนี้ชักไม่เข้าท่าเสียแล้ว ฉันตอบเขาไปว่าถ้างั้นเดี๋ยวขับรถส่วนตัวดิฉันไป [...]
ชอบเพลงนี้มากๆเลย เนื้อเพลงข้างล่าง นายผี เป็นคนแต่ง และมีการยืนยันว่าเป็นฉบับที่ถูกต้อง เดือนเพ็ญ แสงเย็นเห็นอร่าม นภาแจ่มนวลดูงาม เย็นยิ่งหนอยามเมื่อลมพัดมา แสงจันทร์นวลชวนใจข้า คิดถึงถิ่นที่จากมาคิดถึงท้องนาบ้านเรือนเคยเนา กองไฟ สุมควายตามคอก คงยังไม่มอดดับดอกจันทร์เอ๋ยช่วยบอกให้ลมช่วยเป่า โหมไฟให้แรงเข้า พัดไล่ความเยือกเย็นหนาวให้พี่น้องเฮานอนหลับอุ่นสบาย เรไรร้องดังฟังว่า เสียงเจ้าที่เฝ้าคอยหาลมช่วยพัดมากระซิบข้างกาย ข้ายังคอยอยู่มิหน่าย ไม่เลือนเคลื่อนคลายคิดถึงมิวายเมื่อเราจากมา ลมเอย ช่วยเป็นสื่อให้ นำรักจากห้วงดวงใจจากข้านี้ไปบอกเขานำนา ให้เมืองไทยรู้ว่า ไม่นานลูกที่จากมาจะไปซบหน้าในอกแม่เอย
