โกวิโท

ลืมตาเพื่อจะพบว่าไม่มีเธอ
อยู่บนโลกใบที่เคยเจอ
กับความรักที่มันสวยงาม

อยากทำใจอยากจะรับความเป็นไป
อยากจะไม่มัวมาอาลัย
แต่ก็ไม่วายคิดถึงเธอ

อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาที
อยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้ง
ที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตา
ก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้

เธอเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความจริง
แต่ว่าฉันเดินจากทุกสิ่ง
สู่ความฝันที่มันแสนไกล
โอบกอดเธอที่ๆ เคยอยู่เคียงกาย
โอบคำร่ำลากับถามใจ
เธอคือรักเดียวที่ฉันมี

อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาที
อยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้ง
ที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตา
ก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้

อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาที
อยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้ง
ที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตา
ก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้

อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาที
อยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้ง
ที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตา
ก่อนจะยอมรับว่าเราไปด้วยกันไม่ได้

จับมือเธอเอาไว้ข้างกาย จูบลากันเป็นครั้งสุดท้าย
เสียดาย กับรักเรา ที่ไม่เป็นเหมือนฝัน
ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมาย
คนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..
ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ
ยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…
อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่ง ที่เหมือนเดิม
ปล่อยมือเธอให้เดินจากไป หยุดน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว
เสียใจ กับรักเราที่ไม่เป็นเหมือนฝัน
ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมาย
คนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..
ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ
ยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…
อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่ง
พรุ่งนี้คงเงียบเหงา เมื่อเราไกลห่างกัน
ฝากให้เธอดูแลตัวเองดีๆ ฝากดูแลใจดวงนี้ แทนฉัน…
ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมาย
คนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..
ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ
ยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…
อย่างน้อยเธอก็ยังมีฉัน
ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ
ยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…
อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่ง ที่รักเธอ

หวังเพียงความย่ามเหลิงระเริงรี่
จนเสือกมีทำไมมิได้ฝัน
เมื่อค่ำดื่มปลื้มปลักนำรักกัน
ใช่หวังปั้นเด็กผีให้มีมา

ลูกนั้นหรือคือผลพลอยคนได้
จากความใคร่คราวหรรษ์เปลื้องตัณหา
เฝ้าทำลายหลายครั้งประดังมา
มันทนทายาทเถนได้เดนตาย

อันรสร่านซ่านดิ้นคือสินจ้าง
ที่ตอบต่างเงินตราให้มารศรี
ซื้อเด็กคน…ปรนสบายให้หลายที
แล้วคุณมีต่อใครที่ไหนรา !

ไอ้เรื่องกลุ้มอุ้มท้องที่เบ่งโย้
ลามกก็โขนั้นก็จริงหรอกหญิงจ๋า
แต่สินจ้างรายได้เราได้มา
ต้องใจกล้าลงทุนสมดุลย์กัน

พระคุณแม่แท้ใช่ที่ได้เบ่ง
อยู่ที่เล็งรักถนอมเหมือนจอมขวัญ
แม้รีดแกล้งแท้งทำระยำยัญ
เธอมีทัณฑ์ฐานฆ่า…อาชญากร

ถ้าแม้นใคร่ใจที่จะมีลูก
ฤทัยผูกรักล้ำทั้งพร่ำสอน
อุตส่าห์เลี้ยงเอี้ยงกล่อมถนอมนอน
ขอกราบกรนั่นแหละแม่ที่แท้จริง

แต่เธอคลอดทอดทิ้งแล้ววิ่งหนี
ไม่รู้ชี้เป็นตายหรือชายหญิง
ไม่แลเหลียวเจียวหลังเพราะชังชิง
เธอคือหญิงรับจ้างแท้…ใช่แม่คน

จิตร ภูมิศักดิ์