Monthly Archives: ตุลาคม 2007

เข้ากันไม่ได้

ลืมตาเพื่อจะพบว่าไม่มีเธออยู่บนโลกใบที่เคยเจอกับความรักที่มันสวยงาม อยากทำใจอยากจะรับความเป็นไปอยากจะไม่มัวมาอาลัยแต่ก็ไม่วายคิดถึงเธอ อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาทีอยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้งที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตาก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้ เธอเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความจริงแต่ว่าฉันเดินจากทุกสิ่งสู่ความฝันที่มันแสนไกลโอบกอดเธอที่ๆ เคยอยู่เคียงกายโอบคำร่ำลากับถามใจเธอคือรักเดียวที่ฉันมี อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาทีอยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้งที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตาก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้ อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาทีอยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้งที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตาก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้ อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาทีอยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้งที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตาก่อนจะยอมรับว่าเราไปด้วยกันไม่ได้

Posted in เพลง | Leave a comment

จูบลา

จับมือเธอเอาไว้ข้างกาย จูบลากันเป็นครั้งสุดท้ายเสียดาย กับรักเรา ที่ไม่เป็นเหมือนฝันด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมายคนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่ง ที่เหมือนเดิมปล่อยมือเธอให้เดินจากไป หยุดน้ำตาเอาไว้ไม่ไหวเสียใจ กับรักเราที่ไม่เป็นเหมือนฝันด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมายคนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่งพรุ่งนี้คงเงียบเหงา เมื่อเราไกลห่างกันฝากให้เธอดูแลตัวเองดีๆ ฝากดูแลใจดวงนี้ แทนฉัน…ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมายคนอย่างฉันก็ทำได้ แค่นี้..ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…อย่างน้อยเธอก็ยังมีฉันไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจยังคงมีเธอที่งดงาม ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธออ้างว้าง…อย่างน้อยก็ยังมีฉันคนหนึ่ง ที่รักเธอ

Posted in เพลง | Leave a comment

เธอคือหญิงรับจ้างแท้ใช่แม่คน

หวังเพียงความย่ามเหลิงระเริงรี่จนเสือกมีทำไมมิได้ฝันเมื่อค่ำดื่มปลื้มปลักนำรักกันใช่หวังปั้นเด็กผีให้มีมา ลูกนั้นหรือคือผลพลอยคนได้จากความใคร่คราวหรรษ์เปลื้องตัณหาเฝ้าทำลายหลายครั้งประดังมามันทนทายาทเถนได้เดนตาย อันรสร่านซ่านดิ้นคือสินจ้างที่ตอบต่างเงินตราให้มารศรีซื้อเด็กคน…ปรนสบายให้หลายทีแล้วคุณมีต่อใครที่ไหนรา ! ไอ้เรื่องกลุ้มอุ้มท้องที่เบ่งโย้ลามกก็โขนั้นก็จริงหรอกหญิงจ๋าแต่สินจ้างรายได้เราได้มาต้องใจกล้าลงทุนสมดุลย์กัน พระคุณแม่แท้ใช่ที่ได้เบ่งอยู่ที่เล็งรักถนอมเหมือนจอมขวัญแม้รีดแกล้งแท้งทำระยำยัญเธอมีทัณฑ์ฐานฆ่า…อาชญากร ถ้าแม้นใคร่ใจที่จะมีลูกฤทัยผูกรักล้ำทั้งพร่ำสอนอุตส่าห์เลี้ยงเอี้ยงกล่อมถนอมนอนขอกราบกรนั่นแหละแม่ที่แท้จริง แต่เธอคลอดทอดทิ้งแล้ววิ่งหนีไม่รู้ชี้เป็นตายหรือชายหญิงไม่แลเหลียวเจียวหลังเพราะชังชิงเธอคือหญิงรับจ้างแท้…ใช่แม่คน จิตร ภูมิศักดิ์

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

บรรยากาศร้านสามเสนสโมสร

Posted in สบายใจ | Leave a comment