เมื่อวานนี้พาภรรยาสุดรัก ไปธุระที่งานหนังสือ(มีบ่อยจนขี้เกียจจำชื่องาน) สุดท้ายก่อนกลับแวะไปดูรถไฟฟ้ามาหานะเธอจนได้ หลังจากที่กระแสบน twitter พูดถึงหนังเรื่องนี้บ่อยเหลือเกิน ในที่สุดก็ตัดสินใจไปดูหนังเรื่องนี้ โดยไม่ได้อ่านริวิว หรือดูหนังตัวอย่างมาก่อน ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ตัวหนังทำออกมาได้ตลาดมาก คือคนดูอยากดูอะไร ก็ทำออกมาอย่างนั้น ไม่ได้หมายความว่าไม่ดี แต่รู้สึกได้ว่าขาดความคิดสร้างสรรค์ไปหน่อย หนังเป็นเรื่องรักกุ๊กกิ้กของคนธรรมดา ที่พอดูไปแล้วอินง่ายๆเลยว่า นี่กูนี่หว่า ขายความน่ารักจนดูเป็นเอกลักษณ์ของค่ายนี้ไปเสียแล้ว แต่หนังก็ยังเรียกเสียงฮาจากความเปิ่นของตัวเอกในเรื่องได้เรื่อยๆ ถ้าเทียบกับหนังเรื่องก่อนๆของค่ายนี้ ผมให้ 7/10 เรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่า GTH ทำการบ้านมาดี คือการคลาดบน twitter หลายๆครั้งที่ผมรู้สึกรำคาญกับโฆษณาของ GTH บน twitter แต่ครั้งนี้เรียกว่าแตกต่าง การบอกปากต่อปาก เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ ทำให้ผมตัดสินใจไปดู โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย และการที่เปิดช่องทางการตลาดบน twitter แบบนี้ ทำให้ผม “เข้าถึง” ทีมงาน มากกว่ารูปแบบเก่าๆ ดูหนังจนจบแล้ว กลับมาบ้าน อ่านริวิวบนบล็อกหลายๆที่ เพิ่งรู้ว่าหนังล้อเสตฟาน ผมคงดูละครน้อยไปจริงๆ lol ต้องขอบคุณ http://www.patsonic.com/movie/bangkok-traffic-love-story/
ผมมีปัญหากับการติดตั้ง postgres มาตลอด เมื่อเปรียบเทียบกับ mysql แล้วพบว่ายุ่งยากมาก ลองใช้วิธีต่อไปนี้ทำให้ติดตั้ง postgres ภายในสามนาที!! sudo apt-get install postgresql pgadmin3 python-psycopg2 หลังจากรอขั้นตอนการติดตั้งจนเสร็จเรียบร้อยแล้วให้ตั้งรหัสผ่านให้กับ user postgres เพื่อไปติดตั้งส่วนอื่นๆต่อไปดังนี้ sudo -u postgres psql postgres=# password postgres postgres=# q ได้รหัสผ่านของ user postgres แล้ว!! อย่าลืมแก้ไฟล์ sudo nano /etc/postgresql/8.3/main/pg_hba.conf ตรงบรรทัด # “local” is for Unix domain socket connections only local all all ident sameuser # IPv4 local connections: [...]
sic erit; haeserunt tenues in corde sagittae, et possessa ferus pectora versat Amor. Cedimus, an subitum luctando accendimus ignem? cedamus! leve fit, quod bene fertur, onus. Thus it will be; slender arrows are lodged in my heart, and Love vexes the chest that it has seized Shall I surrender or stir up the sudden flame [...]
หลังจากลุ้นมาเก้าเดือน ในที่สุดลูกสาวผมก็ออกมาลืมตาดูโลก ในตอนเช้าวันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน 2552 ( 20.09.2009) เวลา 0620 คุณแม่พลังถึกเริ่มปวดท้องตั้งแต่คืนวันเสาร์ประมาณสามสี่ทุ่ม ผมก็บอกว่า “ไปโรงพยาบาลใหม เผื่อจะคลอด ระหว่างรอจะได้ไปดูบอลที่โรงพยาบาลด้วย” เมียแสนรักก็ถามว่า “ตกลงเป็นห่วงลูกเมียหรือว่าบอล” รู้ทันอีก จนกระทั่งตีสาม เมียผมก็ปลุกอีกที เพราะว่าแน่ใจแล้วว่าอาการปวดนั้นไม่น่าจะเป็นเพราะว่าปวดขี้แน่ ก็เลยตัดสินใจกันว่า คงต้องไปโรงพยาบาลกัน เมียผมคิดว่าหมออาจจะเหม็น เลยขอตัวอาบน้ำสระผม ล้างหน้าแปรงฟันก่อน เดี๋ยวจะไม่สวย เมียผมอารมณ์ดี ตอนที่เรียกแท็กซี่ เค้าคงกลัวจะคลอดบนรถ ก็เลยขับค่อนข้างเร็ว เมียผมบอกไปว่า “ใจเย็นๆพี่ ไม่รีบ” พอไปถึงโรงพยาบาลปรากฏว่าปากมดลูกเปิดไปแล้วเจ็ดเซ็นต์ ก็เลยเข็นเข้าห้องคลอดกันเดี๋ยวนั้นเลย ผมก็ไปจัดการเรื่องเอกสารกับจองห้องกับทางโรงพยาบาล กว่าจะเสร็จแม่ผมก็มา เลยขึ้นไปหน้าห้องคลอดพร้อมกัน ได้ยินเสียงเด็กร้องมาจากห้องคลอด แม่ผมหันมาถามผมว่า “ลูกใครน่ะ” แล้วทำหน้ายิ้มๆ ผมก็พยายามแอบแง้มประตูไปดูว่าตกลงลูกผมหรือเปล่า พยาบาลเข็นเด็กออกมาปรากฏว่าใช่จริงๆ บนหน้าผากประทับตราว่า “สำเนาถูกต้อง” หน้าลอกพ่อมันมาเด๊ะๆ โดยเฉพาะจมูกแหมบๆ lol
