เด็กหญิงกานต์ธีรา

หลังจากลุ้นมาเก้าเดือน ในที่สุดลูกสาวผมก็ออกมาลืมตาดูโลก ในตอนเช้าวันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน 2552 ( 20.09.2009) เวลา 0620

คุณแม่พลังถึกเริ่มปวดท้องตั้งแต่คืนวันเสาร์ประมาณสามสี่ทุ่ม ผมก็บอกว่า “ไปโรงพยาบาลใหม เผื่อจะคลอด ระหว่างรอจะได้ไปดูบอลที่โรงพยาบาลด้วย” เมียแสนรักก็ถามว่า “ตกลงเป็นห่วงลูกเมียหรือว่าบอล” รู้ทันอีก

จนกระทั่งตีสาม เมียผมก็ปลุกอีกที เพราะว่าแน่ใจแล้วว่าอาการปวดนั้นไม่น่าจะเป็นเพราะว่าปวดขี้แน่ ก็เลยตัดสินใจกันว่า คงต้องไปโรงพยาบาลกัน เมียผมคิดว่าหมออาจจะเหม็น เลยขอตัวอาบน้ำสระผม ล้างหน้าแปรงฟันก่อน เดี๋ยวจะไม่สวย เมียผมอารมณ์ดี ตอนที่เรียกแท็กซี่ เค้าคงกลัวจะคลอดบนรถ ก็เลยขับค่อนข้างเร็ว เมียผมบอกไปว่า “ใจเย็นๆพี่ ไม่รีบ”

พอไปถึงโรงพยาบาลปรากฏว่าปากมดลูกเปิดไปแล้วเจ็ดเซ็นต์ ก็เลยเข็นเข้าห้องคลอดกันเดี๋ยวนั้นเลย ผมก็ไปจัดการเรื่องเอกสารกับจองห้องกับทางโรงพยาบาล กว่าจะเสร็จแม่ผมก็มา เลยขึ้นไปหน้าห้องคลอดพร้อมกัน ได้ยินเสียงเด็กร้องมาจากห้องคลอด แม่ผมหันมาถามผมว่า “ลูกใครน่ะ” แล้วทำหน้ายิ้มๆ ผมก็พยายามแอบแง้มประตูไปดูว่าตกลงลูกผมหรือเปล่า  พยาบาลเข็นเด็กออกมาปรากฏว่าใช่จริงๆ บนหน้าผากประทับตราว่า “สำเนาถูกต้อง” หน้าลอกพ่อมันมาเด๊ะๆ โดยเฉพาะจมูกแหมบๆ lol